Oglądać F1 w telewizji to jedno. Siedzieć przy prostej startowej toru w Barcelonie to zupełnie inna liga.
Bolidy przelatują obok tak szybko, że zanim mózg zdąży złapać numer, już ich nie ma. Czujesz to w klatce piersiowej. Do tego wyścigi towarzyszące, pit stopy na żywo, tłum z całego świata. Byłem tam w barwach Mercedesa i przez cały weekend miałem jedną myśl w głowie: chcę kiedyś jechać po tej stronie bariery.
Taki weekend nakręca na kolejne miesiące treningu w symulatorze.
